Rezerwat Żądłowice chroni sąsiadujące ze sobą fragmenty bardzo różnych lasów. Na powierzchni 241,19 hektara występują olsy, łęgi, grądy i bory sosnowe. Kluczem do zrozumienia tej mozaiki jest woda.
Jak wyjaśnia Nadleśnictwo Spała, celem ochrony jest zachowanie ekosystemów leśnych powiązanych z miejscowym układem warunków hydrologicznych. Nie chodzi więc o pojedyncze okazałe drzewo ani o jeden gatunek rośliny, lecz o cały układ siedlisk.
Rezerwat powołano 5 października 1968 roku. W charakterystyce opartej na planie ochrony nadleśnictwo wymienia między innymi łęg jesionowo-olszowy, ols porzeczkowy, grąd subkontynentalny oraz bór wilgotny. Oprócz zbiorowisk leśnych opisano też szuwary i roślinność torfowisk przejściowych.
Inwentaryzacje przytoczone przez leśników obejmują 195 gatunków roślin naczyniowych i 55 gatunków mszaków. Wśród zwierząt odnotowano 49 gatunków ptaków oraz 14 gatunków ssaków. To dane o przyrodzie rezerwatu, nie obietnica spotkania tych zwierząt podczas jednej wizyty.
Przy poznawaniu Lasów Spalskich nazwy różnych zbiorowisk pomagają zauważyć to, co łatwo przeoczyć: sąsiednie fragmenty lasu mogą mieć odmienne warunki i inną roślinność. Żądłowice pokazują, jak ważna dla leśnego krajobrazu jest różnorodność siedlisk.
Źródło: Nadleśnictwo Spała — charakterystyka rezerwatu Żądłowice.
